Dünya da büyük işler yapanların çoğu 30 yaşından önce yapmışlar. Ben 30 yaşını geçemediğim için 30 yaş sonrası hakknda bir yorum yapamayaçağım ama öncesi hakkında bir kaç bir şey söleyebilirim.
"Ben kendi adıma, 30 yaşından sonra beden ve kafa gücümün artmaktan çok azaldığından, ilerlemekten çok gerilediğinden eminim." montaigne
Ben şu an da 20 yaşındayım ve içimde gerçekten çok büyük bir enerji olduğunu hissediyorum. Devamlı yeni bir şeyler düşünüyor, yeni fikirler üretiyorum. Düşünmekten ve bir şeyler yapmaktan hiç yorulmuyorum. Ama bu enerjimi(zi) ne kadar iyi değerlendirdiğim tartışılır.
Bana kalırsa gençken bu şekilde enerjik olmamızın sebebi; Dünyayı tam olarak keşfedememiş ve dünyaya tam anlamıyla ısınamamış olmamızdır. Böle olunca insan sürekli sürekli bir problemin üzerine gidiyor. Taki onu alt edene kadar. 30 yaşından sonra biraz kabullenme süreçi giriyor işin içine. Yani kolay kabulleniyor insan. Bir şeyi 30 yaşından önce 10 kere deniyorsak, 30 yaşından sonra 5 kere deniyoruz. Yaş ilerledikce bu denemeler daha da düşüyor.
Büyük işlerin, büyük fikirlerin her zaman bir risk vardır. Genç birisine bir iş fikri getirdiğiniz de aldığınız tepkiyle, belirli bir yaşa gelmiş insan dan aldığınız tepki farklıdır. Yaşla beraber belirli bir tecrübe kazanıyor insan ama bununla beraber içinde ki heyecanıda kaybediyor gibi.
"Yaş ağır basında bedenimizin üstüne. Aşınan çarklar zor döner olunca. Kafa sendeler, saçmalar, sayıklar." Lucrttius
2 yorum:
Belirttiğiniz nedenlerin dışında genç insanlar daha az şartlanmıştır.
Şartlanma ise yeni iş fikirlerinin önünde önemli bir engeldir.
İş fikri üretme konusunda yenilikçi düşünce tekniklerinden yararlanmak önemli artılar sağlayabilir.
katılıyorum
Yorum Gönder